Ons noem onsself mensdom , asof daar iets edel daarin lê . ’n Groot familie van denke en gevoel, van siel en stof. Maar party dae voel dit minder soos ’n eer en meer soos ’n soektog sonder rigting. Ons bou, ons breek, ons droom, ons vergeet. Ons kyk hoe mense aanlyn baklei oor wie reg is, terwyl die wêreld buite nog steeds ruik na reën en stof. Ons probeer sin maak van oorlog, liefde, kuns, en selfoonseine. Soms lyk dit of ons nie meer weet hoe om net mens  te wees nie — om s