Die waarheid in twyfel

Ons is van kleins af geleer dat sekerheid ’n teken van krag is. Dat jy moet weet wat jy glo, waar jy staan, en wie jy is. Maar dalk is dit nie die waarheid nie. Dalk is dit net die maklikste manier om nie te vra nie.

Twyfel word dikwels gesien as swakheid, asof mense wat vra ook mense is wat val. Tog is dit juis twyfel wat die wêreld laat beweeg. Elke wetenskaplike ontdekking, elke filosofiese besinning, elke verandering in die mens se denke het begin by iemand wat gesê het: “Maar wat as dit nie so is nie?” Wat sou jy kon ontdek van jouself as jy jouself hierdie vrae begin vra?

Om te twyfel is nie om te verloor nie. Dis om wakker te wees. Dis om die wêreld nie te neem soos dit aan jou verkoop word nie, maar om self te kyk, self te voel, self te dink. Dis om te besef dat kennis nooit klaar is nie, en dat elke antwoord net die deur oopmaak vir nog ’n vraag.

Miskien is dit waar wysheid begin: nie in sekerheid nie, maar in die moed om te erken dat jy nie alles weet nie. Want die oomblik wat jy dink jy verstaan alles, sluit jy die moontlikheid van groei.

As jy vanaand daar sit en wonder oor dinge wat nie sin maak nie, moenie wegdraai van daardie gevoel nie. Twyfel is nie jou vyand nie, dis jou gids. Dis die bewys dat jy nog vra, nog leef, nog mens is.

---

- H. Laubscher, 2025 www.handrelaubscher.online