Dis amper vreemd hoe ongemaklik mense vandag met stilte is. Sit ’n groep mense in ’n kamer sonder musiek of fone, en binne ’n minuut voel almal onrustig. Tog is stilte nie ’n leemte nie, dis ’n behoefte. Dis die plek waar die gedagtes wat jy verdring het, uiteindelik hul stem kry. Daar was ’n tyd toe stilte deel van die mens se natuurlike ritme was. Mense het op stoep gesit en kyk hoe die son sak, sonder om iets te sê. Hulle het in stilte gewerk, geloop, gedink. Vandag leef o

Ons noem onsself mensdom , asof daar iets edel daarin lê . ’n Groot familie van denke en gevoel, van siel en stof. Maar party dae voel dit minder soos ’n eer en meer soos ’n soektog sonder rigting. Ons bou, ons breek, ons droom, ons vergeet. Ons kyk hoe mense aanlyn baklei oor wie reg is, terwyl die wêreld buite nog steeds ruik na reën en stof. Ons probeer sin maak van oorlog, liefde, kuns, en selfoonseine. Soms lyk dit of ons nie meer weet hoe om net mens  te wees nie — om s

Ons is van kleins af geleer dat sekerheid ’n teken van krag is. Dat jy moet weet wat jy glo, waar jy staan, en wie jy is. Maar dalk is dit nie die waarheid nie. Dalk is dit net die maklikste manier om nie te vra nie. Twyfel word dikwels gesien as swakheid, asof mense wat vra ook mense is wat val. Tog is dit juis twyfel wat die wêreld laat beweeg. Elke wetenskaplike ontdekking, elke filosofiese besinning, elke verandering in die mens se denke het begin by iemand wat gesê het:

Ons hou daarvan om te dink ons verstaan dinge. Die wêreld, mense, onsself. Dis amper ’n troosgedagte, dat alles sin maak as jy net lank genoeg daaroor dink. Maar dis dalk die grootste illusie van almal: die idee dat begrip gelyk is aan waarheid. Ons verstaan dikwels net genoeg om gemaklik te voel, maar nie genoeg om werklik te sien nie. ’n Filosoof sou sê: om te weet dat jy niks weet nie, is die begin van wysheid. Tog leef ons in ’n tyd waar sekerheid verkoop word soos ’n pro

Ons jaag almal geluk op een of ander manier. Party probeer dit koop in ’n nuwe selfoon, ander soek dit in liefde, erkenning, of die volmaakte foto op sosiale media. Dis amper asof ons almal in ’n resies is om eers gelukkig te wees, asof geluk iets is wat wag aan die einde van ’n pad met ’n groot bord wat sê “Jy het dit gemaak”. Maar hoe meer ons jaag, hoe verder skuif daardie bord. Die paradoks lê daarin dat geluk nie kom wanneer jy dit direk soek nie. Dis soos water in jou h

1. Die Klassieke Siening van Geluk Baie mense sien geluk as die uiteindelike doel van die lewe. Filosowe soos Aristoteles het geglo dat...

1. Die Klassieke Definisie van Kennis Volgens die antieke Griekse filosoof Plato  is kennis: Ware geloof wat geregverdig is . Dit beteken...

Wat is die doel? Die vraag oor die sin van die lewe  is een van die mees fundamentele vrae wat die mensdom ooit gevra het. Verskeie...