Stilte – Waar dit verdwyn het en hoekom dit weer saak maak

Dis amper vreemd hoe ongemaklik mense vandag met stilte is. Sit ’n groep mense in ’n kamer sonder musiek of fone, en binne ’n minuut voel almal onrustig. Tog is stilte nie ’n leemte nie, dis ’n behoefte. Dis die plek waar die gedagtes wat jy verdring het, uiteindelik hul stem kry.

Daar was ’n tyd toe stilte deel van die mens se natuurlike ritme was. Mense het op stoep gesit en kyk hoe die son sak, sonder om iets te sê. Hulle het in stilte gewerk, geloop, gedink. Vandag leef ons in ’n geraas wat nooit ophou nie – van kennisgewings en verkeer tot stemme wat oor mekaar praat. Die wêreld vra dat jy altyd besig moet wees, altyd produktief, altyd aan die gang.

Maar stilte doen iets wat geen geraas kan doen nie. Dit gee jou brein kans om weer te orden, jou hart kans om sag te word, en jou lewe kans om sin te maak. In die stilte hoor jy wat jy eintlik voel. Jy besef hoe moeg jy is, hoe baie jy verlang, en hoe min jy eintlik nodig het.

Om niks te doen nie is nie luiheid nie. Dis herstel. Dis soos om jou gees weer in lyn te bring met die wêreld. Jy hoef nie elke oomblik te vul met woorde of take nie. Party dae moet jy net sit, kyk hoe die lig deur die venster val, en asemhaal.

So volgende keer as jy voel jy moet iets doen, kies om niks te doen nie. Sit stil. Luister. Jy sal verbaas wees oor hoe luid die lewe praat wanneer jy uiteindelik stil word.

---

- H. Laubscher, 2025 www.handrelaubscher.online