As jy al ooit deur die klein Karoo gery het net voor sononder, sal jy weet daar’s ’n sekere manier waarop die lig die wêreld aanraak. Dis nie net mooi nie, dis sag — soos iets wat jou probeer onthou. Die wind waai nie haastig hier nie. Hy draai stadig oor die vlaktes, tussen die droë bome en die klippe wat al jare lê en luister. Naby Loxton is daar niks wat haastig lyk nie. Die paaie loop reguit tot waar die aarde begin bewe. Die huise is oud en laag, met stoepmure wat die so